सुरत:
औद्योगिक वैभवासाठी ओळखल्या जाणाऱ्या सुरत शहरात सध्या वेदनेचं, असहायतेचं आणि अनिश्चिततेचं सावट दाटून आलं आहे. वस्त्रोद्योगाची चाके थांबू लागली आहेत आणि त्यासोबतच हजारो कामगारांच्या आयुष्याची घडी विस्कटत चालली आहे. एलपीजी गॅसच्या तीव्र तुटवड्याने उद्योगधंद्यांची गती खुंटली, रोजगार आटला आणि पोटाची खळगी भरण्यासाठी आलेल्या कामगारांना आता घरचा रस्ता धरावा लागत आहे.
"अब नहीं आऊंगा दोस्त, अब नहीं आऊंगा"
गुजरात के सूरत स्टेशन से बड़ी संख्या में मजदूर लौट रहे हैं. क्योंकि गैस की किल्लत की वजह से वहां काम ही नहीं बचा.
इसके अलावा लोगों को खाने तक की दिक्कत हो रही है. भयंकर हालात हैं. pic.twitter.com/08gScyTLOK
— Ranvijay Singh (@ranvijaylive) April 19, 2026
रविवारी उधना रेल्वे स्थानकावर उमटलेलं चित्र मन हेलावून टाकणारं होतं. उत्तर प्रदेश आणि बिहारकडे जाणाऱ्या गाड्यांसाठी हजारो कामगारांनी अक्षरशः जीव तोडून गर्दी केली होती. कोणाला तिकीट मिळेल, कोणाला जागा मिळेल, याची कोणतीही खात्री नव्हती. उन्हाच्या तडाख्यात, उपाशीपोटी, हातात सामान आणि डोळ्यांत अनिश्चिततेची भीती, असं हे स्थलांतराचं दृश्य पाहणाऱ्यांच्या मनात अस्वस्थता निर्माण करत होतं.
याच गर्दीतून एक तरुण आवाज ऐकू येतो “मी परत येणार नाही, दोस्त… त्यांना सांग.” हा एक साधा वाक्यप्रचार नव्हता; ती होती एका कामगाराच्या तुटलेल्या आशांची, हरवलेल्या विश्वासाची आणि जगण्याच्या संघर्षाची हाक. शहराने दिलेल्या संधी संपल्या, आणि आता परतीचा मार्गच उरला, अशी भावना त्याच्या शब्दांतून स्पष्ट दिसत होती.
गॅसच्या तुटवड्याचा सर्वाधिक फटका सुरतच्या वस्त्रोद्योगाला बसला आहे. दररोज सुमारे १५ हजार गॅस सिलिंडरची गरज असताना पुरवठा अपुरा पडत आहे. परिणामी उत्पादनात मोठी घट झाली असून, ६.५ कोटी मीटरवरून ते ४.५ कोटी मीटरपर्यंत खाली आले आहे. उत्पादन थांबलं, म्हणजे कामगारांच्या हाताला काम नाही, आणि काम नाही, म्हणजे शहरात थांबण्याचा प्रश्नच नाही.
अंदाजे तीन लाखांहून अधिक कामगारांनी आतापर्यंत सुरत सोडल्याचं चित्र समोर येत आहे. हे केवळ आकडे नाहीत; या प्रत्येक संख्येमागे एक कुटुंब, एक स्वप्न आणि एक संघर्ष दडलेला आहे.
रेल्वे प्रशासनाने परिस्थिती हाताळण्याचा प्रयत्न केला असला, तरी गर्दीवर नियंत्रण ठेवणं मोठं आव्हान ठरत आहे. दुपारपर्यंत सहा गाड्यांमधून २१ हजारांहून अधिक प्रवाशांची वाहतूक करण्यात आली. मात्र, वाढत्या गर्दीसमोर ही व्यवस्था अपुरी पडत असल्याचं स्पष्ट दिसत आहे. नियम मोडून पुढे जाण्याचे प्रयत्न, बॅरिकेड्स ओलांडणारे प्रवासी आणि त्यातून निर्माण झालेला गोंधळ, या सगळ्यामुळे काही ठिकाणी पोलिसांना सौम्य बळाचा वापर करावा लागला.
या परिस्थितीमागे केवळ उन्हाळी सुट्ट्या कारणीभूत नाहीत. गेल्या काही आठवड्यांपासून सुरू असलेल्या एलपीजी संकटामुळे रोजगारावर गदा आली आहे. त्यात सुट्ट्यांचा काळ आणि वाढती महागाई यामुळे स्थलांतराला अधिक वेग मिळाला आहे.
सुरतच्या गजबजलेल्या रस्त्यांवरून आता शांततेची चाहूल लागते आहे. कामगारांच्या गर्दीने गजबजलेले परिसर ओस पडत आहेत. आणि या सगळ्याच्या मध्यभागी उरते ती एकच भावना – अस्थिरतेची.
“मी परत येणार नाही…” हे वाक्य केवळ एका कामगाराचं नाही; ते आज हजारो लोकांच्या मनात दाटून आलेलं वास्तव आहे.
